Κοινωνία σε σύγχυση…

Θα ήταν εντυπωσιακό…
Μια εξεγερμένη κοινωνία απολύτως συνειδητοποιημένη για τις ταξικές διαφορές και τα πραγματικά αίτια της κρίσης, παρακάμπτει τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς των κομμάτων, αγνοεί προτροπές των επαγγελματιών πολιτικών, ξεπερνά τα γκρουπούσκουλα, αποδοκιμάζει τον θεσμικό καθωσπρεπισμό και παίρνει την τύχη στα χέρια της.

Δημιουργεί όλες τις ικανές συνθήκες για να απεμπλακεί από την κομματική καθοδήγηση.
Και την εποχή που έχουν κλείσει παγκόσμια όλοι οι λογαριασμοί του παρελθόντος σε ό,τι αφορά τις γενικευμένες εξεγέρσεις, αυτή η κοινωνία τούς ξανανοίγει.
Ζούμε κάτι τέτοιο άραγε σήμερα;
Θυμίζει κάτι προεπαναστατικό η ατμόσφαιρα;

Δύσκολο ν’ απαντήσεις καταφατικά.
Ακόμη και αν δεχόσουν το φανταστικό ενδεχόμενο, όπου οι Νεοέλληνες έσβηναν συμπεριφορές του πολύ πρόσφατου παρελθόντος (απολύτως ταυτισμένο με καταναλωτικές συνήθειες και κομματικές εξαρτήσεις) και αφού αποκτούσαν αυτοσυνείδηση, περνούσαν στην απέναντι όχθη.

Οσα συνέβησαν στις παρελάσεις πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, σε όλες τις πόλεις, αλλά με πιο ενδεικτική περίπτωση εκείνη της θεσσαλονίκης, δείχνουν πως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας βρίσκεται σε σύγχυση. Σίγουρα όχι επαναστατική, απλώς σύγχυση.

Η δικαιολογημένη απελπισία αναδεικνύει πρωτόγνωρες και αντιφατικές συμπεριφορές.
Διώχνουν τους πολιτικούς από τις παρελάσεις, αλλά χειροκροτάνε τους… έφεδρους καταδρομείς που παρελαύνουν.
Μιλάνε για προδότες με την ίδια βροντερή φωνή που λίγα χρόνια πριν φώναζαν κομματικά συνθήματα υπέρ των… δωσιλόγων. Απογοητεύονται από το πολιτικό προσωπικό, αλλά όχι από τα συνδεδεμένα σ’ αυτό εξαρτήματά του.
Και μέσα σε όλα, η κοινοβουλευτική Αριστερά βλέπει δικαίωση. Χάος…

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=322195